Storm, regen en …. sneeuw.

Tsja, het is winter. Afgelopen zondag hadden we behoorlijke windstoten.

Die parasol was dus mooi naar de parasollenhemel. Dat was nog niets met wat er op de Roque de los Muchachos gebeurde -6°C en sneeuw. De pas naar boven is daarom gesloten.

Hier waaide het en regende het tot grote vreugde van de boeren op La Palma overigens. Wij vonden het minder, het werd niet warmer dan 14°C en met deze wind was het behoorlijk oncomfortabel. Maar met wat vindingrijkheid kom je een eind.

Zoals op boven- en onderstaande foto te zien is heb ik van de buiten muur aan de voorkant de oude kalklaag verwijderd en Vayayo is bezig met de eerste stuclaag. Ik moet zeggen het wordt erg mooi.

Jorge is inmiddels met de vloertegels begonnen.

Volgende week komt Ank’s neef Henk naar La Palma, ik hoop voor hem dat het weer wat opknapt.

Advertenties

Het begint nu ergens op te lijken.

Vanochtend om 8 uur, ja zeker op zaterdag, stonden ze er weer. “¿Has, dormiste bien?”. Hans kunnen ze niet goed zeggen en erg best geslapen had ik ook niet. Maar goed er weer tegen aan, de vloer moest worden gestort.

Maar alle noeste arbeid, 2,5 m3 cement gemaakt vandaag, begint nu wel z’n vruchten af te werpen. Ter herinnering,

Dat is nu,

en nu nog even de andere kant op.

Maandag wordt eerst de badkamer gestuckt en dan beginnen we aan het opknappen van de buitenzijde. Als ik nog uit bed kan komen tenminste.

Geen licht.

Gisterenmiddag half vijf viel het licht uit. Jorge en Vayayo konden niet verder want cement maken zonder elektriciteit is lastig. Voor ons was dat niet zo erg want we moesten ergens gaan eten dus dat kwam dan weer wel goed uit. Echter, toen we s’avonds om elf uur thuis kwamen was er nog steeds geen licht. De energieleverancier gebeld maar hun antwoord was erg simpel. “Wij zien hier dat er bij u geen problemen zijn u moet maar een Electricien bellen.” Daar word je niet vrolijk van. Weer alles gecontroleerd maar alles was ok. Toen naar de hoofdzekering die bij de (op afstand afleesbare) kWh meter zit gekeken en het klepje dat daar op zit open gedaan en …… toen was er weer licht. Klepje weer dicht, nog steeds licht. Helemaal gelukkig terug naar huis (de kWh meter zit bij de ingang van onze finca) en naar bed. De slaap kon ik echter niet vatten. Dat met die zekering zat me enorm dwars. Wat er gebeurd was was op zijn zachtst gezegd raar. Dus vanochtend eerste werk weer naar die zekering gekeken en wat zag ik.

De zekering leek wel te klein voor de gebruikte houder en zat veel te hoog. Bij de groene pijl zit het contact van de hoofdzekering goed tussen de klemmen. Bij de rode zit het contact tegen de klem aan, in plaats van er tussen. Dat veroorzaakt daardoor een bijzonder slecht contact. Toen ik de zekering er uit wilde halen,was Vayayo helemaal ontdaan “Niet doen daar staat spanning op, dat is gevaarlijk daar ben ik bang van”. Nu ik niet, dus zo gezegd zo gedaan en nu zit hij goed. Binnenkort komt Mauro, een electricien die is verbonden aan de elektriciteitsmaatschappij, toch eens met hem over hebben.

Met de pajero gaat alles goed. Jorge is begonnen met het aanbrengen van de tegels van de keuken en dat doet hij bijzonder netjes.

Maar dat cement maken daar krijg ik zo onderhand schoon genoeg van ik kan geen emmer meer optillen. Hier Vayayo in actie.

Weinig geblogd, veel gedaan.

Geen tijd gehad voor de blog. Deze week heb ik samen met de metselaars 49 uur gewerkt. Twee maal van 9 tot 19 uur en twee maal van 8 tot 19 uur en vrijdagmiddag stopten we (gelukkig) om 15:30 uur want Jorge moest naar een spoedklus. ‘S avonds was ik kapot en vrijdagmiddag kon ik nog net naar de douche strompelen. Wat ik gedaan heb?

Onder leiding van Jorge,

en met de hulp van Vayayo (bijnaam van José het betekent ongeveer ‘ik kom al’),

heb ik ongeveer 2 m3 cement gemaakt dat zij op de muren hebben gekwakt en gesmeerd. Eerst prestucken,

Met name dat prestucken was een enorm werk. De oude muren van de pajero zijn tot wel 5 cm uit het lood en door de stenen in de muur zeer oneffen. Dat maakt het voorstucken zwaar en moeilijk. Maar na het stucken gaat er geweldig goed uit zien.

Voor (richting slaapkamer),

en na.

En in de richting van de douche voor,

en na.

Ik heb de in afgelopen week o.a. 74 zakken cement van 25 kg helpen lossen en 80 kruiwagens cement gemaakt. Dat zijn telkens één emmer water, één emmer cement en drie emmers zand. In het totaal zijn dat 320 emmers van zo’n kleine tien kilo die ik gevuld en in de betonmolen heb gestort. Oh ja ik heb ook nog 615 kg vloertegels en 300 kg keuken- en badkamertegels opgehaald, geladen en gelost. Ik denk dat ik morgen weer normaal kan lopen en het gebruik van m’n handen weer onder controle heb. Dat moet wel want maandagochtend om 8 uur staat Vayayo er weer.

Tweede poging.

Vanochtend om half tien stonden Fernando en Jorge voor de deur. Ik was erg laat net pas op en dacht dat we hadden afgesproken dat ze elke middag zouden komen. Echter omdat het vandaag ‘dia de fiesta*’ was kwamen ze vanochtend al. Vlug een boterham in mijn mond gestopt en ongewassen aan de slag gegaan.

We begonnen met de waterleiding en dat is best vlot gedaan.

Jorge vond het gek dat ik geen kraan had voorzien bij de BBQ. Dat was overigens bewust, de keuken is immers maar een paar meter bij de BBQ vandaan. Toen ik dat later Ank vertelde vond die dat achteraf eigenlijk ook wel dus morgen eerst maar de groeven frezen om daar toch maar een waterleiding naar toe te leggen.

Na de waterleiding zijn we aan het voorbereiden van de muur voor stucken begonnen. Jorge pakt een lading cement op zijn stuckplaat, neemt met zijn troffel cement vanaf en smijt dat tegen de muur. Hij doet dat in een razend tempo en knoeit haast niets.

Ik zal er maar niet te veel woorden aan vuil maken wat de resultaten van mijn pogingen waren, de foto laat het duidelijk genoeg zien.

Links zit het stuk wat ik gedaan heb en rechts dat van Jorge en daar kan je nog aan toe voegen dat 75% van mijn noeste arbeid er net zo hard weer vanaf viel als ik het er op gooide. Om je een idee te geven, op dat stukje muur op de foto zitten twee kruiwagens cement.

* Het was vandaag alleen in Puntagorda een feestdag en iedereen was vrij. Het was de dag dat de beschermheilige van Puntagorda wordt geëerd. Elke stad heeft er zo een en ze vieren die allemaal op een andere datum.

Heerlijk.

Vanochtend de eerste sinaasappels van dit jaar geoogst en geperst. Ze zijn weer heerlijk.

Vandaag weer hard gewerkt aan het laatste dakdeel. Het lijkt niet veel dat stukje maar vooral die laatste pannen die op maat moeten worden gesneden is een berg werk.

Ik moest wel doorwerken vandaag want vanaf morgen gaan de timmerman Fernando, de metselaar Jorge met een hulp en ondergetekende aan de slag aan het binnenwerk. Jorge gaat de waterleiding aanleggen, de muren stucken, de vloer storten en de vloertegels leggen. Fernando begint aan de ramen deuren in zijn eigen werkplaats. Het heeft even geduurd maar eindelijk is het zo ver. Wel nodig ook want in onze gastenruimte kan je je kont niet keren vanwege de keuken en de slaapkamer die daar staan en die moeten er eind februari wel uit zijn want dan krijgen we bezoek.

In de tuin staan momenteel de Aloe’s in bloei. Erg mooie bloemen.