Ze staan al ……. bijna.

In de gele paal met de twee grijze deurtjes zit mijn hoofdzekering en de kWh meter.

Nog ff door de deur wurmen. T’past ……. geloof ik.

Advertenties

Zeg nooit, nooit.

In het nieuwsblad van het zuiden stond vroeger een strip met Appie Happie. Hij zei altijd:”Zeg nooit, nooit”. Nu ik zeg het bij deze wel! Nooit hoef ik meer rotte mispels op te ruimen en nooit hoef ik meer al die dode mispel bladeren uit de cactustuin op er ruimen. Vandaag heb ik namelijk de twee mispelbomen opgeruimd.

Oude situatie:

En nu:

Nu nog ‘even’ de wortels verwijderen, morgen komen de palmen.

Binnen in de pajero is alles klaar, alleen de ramen en deuren moeten er nog in. De ramen en de voordeur staan klaar om gemonteerd te worden en dan kunnen we de inrichting gaan afmaken. Fernando appte me net en vertelde dat hij waarschijnlijk in het gips moet. Dat betekent dat ik onder zijn bezielende leiding het werk moet gaan doen terwijl hij wijs staat toe te kijken.

Nu:”Geef mij maar een banaantje”. (Voor de niet Tilburgers onder de lezers, ook een quote van Appie Happie.)

Zo rot als een mispel.

Een bekende uitdrukking maar veel Nederlanders weten niet wat mispels zijn. Nu dat zijn klein geel vruchten die zo groot zijn als een kleine pruim en in bosjes van een stuk of 10 bij elkaar aan een ….. mispelboom groeien. Ze zijn erg lekker t’is meer pit dan vruchtvlees maar erg lekker. Als ze uitgegroeid zijn rotten ze aan de boom voor ze er uit vallen. Voor Casa Demetria staan twee mispels en een gekortwiekte mandarijn.

Die gevallen vruchten geven een enorme troep vlekken op het pad voor de het huisje en daar komen weer mieren en vliegen op af. We hebben besloten de mispels (sorry Frans) en de mandarijn weg te halen en er twee palmbomen voor in de plaats te zetten. Die palmen heb ik gisteren gekocht.

Ik heb nog geen werk genoeg maar goed dit kan er ook nog wel bij.

Mees en Isabel waren ook ontzettend blij. Allebei brachten ze gisteravond een kadootje voor ons mee. Ze komen dan met een rotgang door het katten luikje naar binnen, rennen naar de studio en beginnen daar hun wrede spel met die muizen. Dat wordt door ons uiteraard niet zo gewaardeerd. Dus actie nodig. Ik heb ze duidelijk laten weten dat die muizen niet niet worden gewaardeerd.

‘Kadootjes worden niet gewaardeerd’ in het Spaans uiteraard, het zijn immers Spaanse katten.

Stucken is niet mijn ding.

Vandaag de erkers in de badkamer gestuckt. Tsjonge jonge wat een zootje werd dat. Het cement lag nog sneller op op de grond dan dat ik het op de muur kon smeren. Maar dan gaat er een schakelaartje in mij om dat zegt:”Gaat dat cement van jou winnen?” NEE, ik wordt dan nog eigenwijzer dan een blok beton en al zit de cement op het plafond het MOET er op. Het is dan toch eindelijk gelukt. Morgen wat schuren en dan witten.

Verder is alle hout van de kozijnen en ramen is inmiddels geschilderd nu maar weer Fernando achter z’n broek zitten.

La huerta, de moestuin.

Ank kan uren doorbrengen in haar moestuin, ze geniet er van.

Er groeit van alles. Aardbeien, uien tomaten, prei, paprika, wortel, sla, courgetten en radijzen. Radijzen, radijsjes toch? Nee radijzen!

Een probleem wat we in Holland niet hebben maar hier wel zijn hagedissen. Die eten van de tomaten en de aardbeien. Ze eten ze niet op nee, een hapje en dan weer een van de volgende. Ook zitten er konijnen en die zijn gek op sla. Tip die we daar voor kregen een maal water aangelengd met azijn er over vernevelen. Werkt als een beer.

Ramen en deuren.

We hebben lang moeten wachten maar er zit nu schot in. De kozijnen zijn geplaatst en vandaag heeft hij de ramen gebracht die ik moet schilderen. Intussen ben ik begonnen met de afwerking van de kleine erkers waar de ramen in komen. Ik gebruik zo veel mogelijk het originele tea wat afkomstig is uit de pajero. Maar dat moet wel eerst goed schoon worden gemaakt.

Je kan goed zien wat het effect is van de behandeling met de hoge druk reiniger. Bovenstaande planken zijn voor de bedekking van de kozijnen. Met de vloerplanken heb ik de nieuwe onderzijde van de erker bekleed. De badkamer.

En die van de slaapkamer.

Je ziet het er niet aan af maar die tea is keihard, het lijkt wel ijzer. Nu nog het cement van de balken afhalen en schilderen.

Palmeros zijn net Nederlanders.

Ja, hét gespreksonderwerp is net als in Nederland het weer. Te warm, te koud, te droog te nat. Het maakt niet uit het is nooit goed. Maar wat is het nu eigenlijk? Zoals jullie inmiddels weten houd ik veel dingen bij waaronder de temperatuur en de hoeveelheid regen. Om maar met de regen te beginnen dit is de huidige situatie. De grafiek geeft de totaal gevallen hoeveelheid water weer.

Het grijze vlak is volgens internet het langjarig gemiddelde. De zwarte lijn was wat vorig jaar gebeurde en de blauwe dit jaar. Feit is dat er dit jaar al twee maal zo veel regen is gevallen als vorig jaar. Volgens de meteorologen was dit echter een ‘normaal’ jaar en was het de afgelopen tien jaar te droog. Ook een feit is dat het voorlopig wel niet meer zal regenen zoals uit de onderstaande grafiek van de hoeveelheden per week blijkt.

En de temperatuur? Vorig jaar hadden we al 6 dagen met een temperatuur van boven de 30° achter de rug nu nog geen een. Is het dan nu te koud? Als je naar de gemiddelde weektemperaturen kijkt dan is alles volkomen normaal.

Een bijkomend probleem wat we hier hebben is dat we op het stijlste eiland ter wereld leven. Het hangt er vaak van af op welke hoogte je zit. Wij zitten op 580 m en het kan zo maar gebeuren dat het op het helikopter platform, 200 m lager, niet regent en bij ons wel. Is het dan nu te warm, te koud, te nat of te droog? Geen idee, het is maar net aan wie je het vraagt.

Wat zonder discussie in ieder geval wel mooi is, is deze aparte bloem die ik daarnet tegen kwam in de boomgaard.