T’is een autist.

Het blijft hommeles tussen onze katten Mees en Isabel. Het lijkt wel of Mees (6,5 kg) bang is van Isabel (1,5kg). Die kleine wil spelen en Mees raakt daar helemaal van in de stress. Eergisteren kwam Mees eindelijk naar binnen door ons nieuwe kattendeurtje wat we deze week hebben laten plaatsen. Hij moest wel want na er een hele poos voor te hebben gezeten kwamen er ineens een drietal kittens onze plaats op dartelen. Dat was erger dan het kattendeurtje dus hup er door. Nog maar half in de kamer spring Isabel boven op hem. Mees gelijk weer terug naar buiten en verdorie daar waren nog steeds die drie katjes. Helemaal gek werd hij. Nee veranderingen zijn niets voor onze zware jongen.

Het eerste deel van het dak van de pajero is klaar ik begin nu aan de noordelijke kopse kant.

Ik zal blij zijn als het klaar is. Want verhuren zal een leuk extra zakcentje gaan opbrengen. Verhuren moet zeker mogelijk zijn want we hebben een apart huis met een geweldig uitzicht. Bovendien is, volgens de internetkrant ElApurón, La Palma begin volgend jaar overboekt. Er zijn gewoonweg te weinig accomodaties om alle toeristen te kunnen herbergen.

Anderhalf jaar geleden hebben we voor de tuin een Strelitia gekocht. Een rare plant hij groeide niet, er kwamen geen bladeren bij maar hij ging ook niet dood. Hij stond maar te staan. Maar nu hebben we ineens een bloem. Die wil ik toch even delen want ze zijn wel erg mooi.

Advertenties

T’is eindelijk gelukt, ik heb een rotsmak gemaakt. 

Ja Lex ook ik ben gevallen.  Ik ben een hartstochtelijk gelover dat een opgeruimde werkplek het werk prettiger en veiliger maakt. Elke dag en ook tijdens het werk ben ik steeds bezig om alles georganiseerd en opgeruimd te houden, soms tot ergernis van anderen. Maar gisteren morgen ging het toch mis. Net nadat ik alles weer opgeruimd had liep ik met een ca. 15kg zware brok van metselwerk en dakpannen naar de berg puin naast de pajero toen ik op een achtergebleven latje stapte. De achterkant van dat katje wipte omhoog en voorkwam dat mijn achterste voet die op weg was naar voren dat ook kon doen en ……. bats daar lag ik. 

Even dacht ik dat de wereld verging en dat m’n knieschijf nu wel in m’n knieholte moest zitten maar dat viel, nadat alle kleuren van de regenboog verdwenen waren en ik weer gewoon kon ademhalen, mee. M’n knie begon gelijk op te zwellen en ook m’n koon bloedde. M’n knie ingesmeerd met Arniflor vallen en stoten gel en een drukverband er om en de rest van de dag met een boek op de bank gezeten. 

Vanochtend ben ik weer aan het werk gegaan. Als ik niets doe dan gebeurt er ook niets en ik wil dat dak dicht hebben voor het gaat regen. Ondanks m’n stijve en pijnlijke knie ben ik toch goed opgeschoten. Ook omdat het weer boven de 30° is ben ik  maar weer op tijd opgehouden. 

Anky die de cactussen voor de pajero water geeft. 

In slopen ben ik goed. 

Ondanks de aanhoudende warmte weer best wat gedaan. In de pajero is de temperatuur door die dikke muren bovendien erg aangenaam. De muren van de pajero zijn voorzien van een slechte kalkachtige stucklaag, die moet er vanaf om te worden vernieuwd en bovendien moeten er electriciteitsleidingen in worden aangebracht. Nu  met behulp van een hydraulische boorhamer c.q. beitel gaat dat slopen me goed af. Probleem is alleen dat dat ding niet licht is en kennelijk steeds zwaarder wordt. Nadat de helft van de slaapkamer was gedaan begonnen bovendien m’n handen te tintelen dus maar even gestopt morgen verder. 

In den beginne:

En na zo’n uurtje of drie bikkelen en het afvoeren van vier kruiwagens cement. 

Wat een enorme ruimte hè met zo’n panoramafoto. 

Onder het motto de wonderen zijn de wereld nog niet uit even dit. Gisteren heb ik een foto laten zien van een bloeiende bisschopsmuts (eerst abusievelijk monnikskap genoemd). Die bloem was toen geel. 

Wat zie ik zojuist tot m’n grote verbazing? Die bloem is nu roze!

Weer warm, weer weinig gedaan. 

Weinig gedaan hoewel ik vroeg begon was het al snel erg benauwd. De calima houdt aan het werd bijna 33° vandaag. Dus gelezen en vanmiddag wat bloemen uit de tuin gefotografeerd. Ik weet niet of ik ze al eens heb laten zien maar al die bloemen blijven indrukwekkend.  

Een anturium, gewoon buiten. 

Leuk, ik noem het dronken bieslook. Dat is waar het op lijkt als er geen bloemen in zitten. 

Een soort vetplant met een erg mooie bloem. 

En een bloeiende bisschopsmuts. 

Een bolcactus met erg kleine, ca. 5 mm, bloemetjes. 

Hebbes. 

“Dat konijn zit in de moestuin, hij zit van m’n broccoli te eten!” riep Ank vanochtend verbolgen en trok toen aan het dekentje op het voeteneinde van ons bed waarop Mees lag te slapen, “Ga hem wegjagen, doe eens wat voor de kost.”. Verstoord lichtte hij ze kop op en keek verbaasd naar m’n boze bezige bijtje. Toen ik vervolgens het mooie lied “Als de lente komt stuur ik naar jou tulpen uit Rotterdam” begon te fluiten vond hij het welletjes, stond op, rekte zich uit en kuierde op z’n gemaak naar buiten. En het konijn? Hij smulde voort. 

Gisteravond was ik al op de slaapkamer toen ik ineens aan de ‘Koningin van de nacht’ dacht. Effen kijken en ja hoor de derde knop stond in bloei. Zie hier, de bloem is zo’n 20 cm groot. 

Vanochtend was het net zo’n verlepte dweil al die andere twee, een hoop moeite voor een nacht. 

NB voor de kritische lezer, ik bepaal zelf wel waar ik m’n tulpen vandaan stuur. 

Eindelijk. 

Toen we nog op vakantie naar La Palma kwamen was Ank helemaal onder de indruk van Plumerias dat is een plant met roomwit/gele bloemen die je hier veel ziet. Dat resulteerde er in dat ze die in Holland ook ging kweken. Tien jaar geleden zijn we voor eerste stek helemaal van Almere naar Eindhoven gereden want daar verkocht iemand er stekken van. €20 voor 40 cm tak. Groeien als een gek deden die dingen maar bloeien ho maar. Ook hier staan er weer diversen in de tuin en …….. vandaag staat de eerste in bloei. Deze is van een stek die ze in nog in Nederland via internet besteld had.  

Wat momenteel ook in bloei staat zijn de Agaven. Het is wel het laatste wat ze doen want na de bloei sterft de moederpland af. De vier, vijf meter hoge bloemen zijn wel indrukwekkend.