Hoe een klein klote schroefje je een dag werk kan kosten.

Zo na een week hard werken even wat nieuws uit La Palma. Die laatste beetjes werk kosten je nog een berg tijd. De ramen zijn geplaatst maar het is Palmees dubbelglas. Dat wil zeggen een ruit een aluminium frame een ruit en dan de glaslatten om het geheel op zijn plaats te houden. Geen hechting tussen de ruiten en het aluminium, geen vacuüm niets. Volgens Fernando precies het zelfde alleen veel goedkoper. Gevolg direct vocht tussen de ruiten en niet goed schoon van binnen.

Dat wordt nog een pittig gesprek morgen.

De deur in de buitenmuur is nog niet klaar daar is Fernando nog hard aan aan het werk.

De deur is volgens een oud Palmees ontwerp. Ik moet zeggen als glazenier deugt hij niet maar zijn timmer werk is solide.

Afgelopen vrijdag heb ik de laatste meubels gehaald. Twee zonnebanken, een tweezits bank, een wasmachine een een berg ander spulletjes. “Gaat er niet in!” volgens de bediende van Ikea maar dat moet je niet tegen Hans zeggen dan gaan mijn haren in mijn nek overeind staan en dan gaat het er dus wel in.

Het grootste probleem afgelopen weken was het internet in de pajero. Dat wilde maar niet werken. Speciaal een driestations Google WiFi mesch systeem gekocht wat ik vanwege de afstand en de dikke muren bekabeld heb aangesloten. Maar wat ik ook deed het wilde niet werken. Drie uur met de helpdesk van Google aan de telefoon gehangen NIETS. Mijn kabeltester gaf aan dat de kabel ok was maar internet ho maar. Het signaal lampje van het Google wifipunt beleef rood. Ten einde raad een nieuwe afgeschermde kabel gekocht om de huidige cat. 6 kabel te vervangen. Daar vandaag m.b.v. Rob aan begonnen. En wat vond ik bijna gelijk toen ik een verdeelkastje open maakte.

Een van de twee schroefjes waar je het dekseltje van het verdeelkastje mee dicht maakt was dwars door de kabel heen gegaan. Leuk ding zo’n kabeltester maar een kortsluiting tussen twee draadjes ziet hij kennelijk niet. Het beschadigde stuk er af gehaald en ………

Geen witte rook maar wit licht voor mij net zo belangrijk. Dus er is wifi in Casa Demetria!

Advertenties

De ramen zijn er, hoera ….??????

Vandaag met vrienden naar Santa Cruz geweest. Veel boodschappen gedaan en lekker gegeten. Het restaurant keek uit over de Atlantische oceaan en je kon, omdat het zo helder was, ook Tenerife duidelijk zien liggen, fantastisch.

Fernando zou vandaag het glaswerk voor de ramen brengen. Dus toen we thuis waren gelijk even gekeken en …..

Van alle ramen twee stuks …… dat is echter niet wat ik versta onder dubbel glas.

Gelijk in de telefoon geklommen. Maar volgens Fernando zijn ze nog niet af de aluminium buitenrand en het raamwerk wat er in zou moeten komen stonden nog in zijn werkplaats. En het vacuüm? Ook dat stond in zijn werkplaats en doet hij zelf. Gerustgesteld heeft hij me niet echt.

T’gaat rustig door.

Vanochtend de tweede palm geplaatst. Deze is iets kleiner dan die van gisteren en ook de stronk van de verwijderde mispelboom was wat kleiner. Dat neemt niet weg dat het toch weer een behoorlijk werk was. De onderstaande kluit is 60 cm hoog.

Maar ze staan.

Vanmiddag zijn we de ramen gaan monteren. Rob heeft weer geholpen. Dat is prettig wat die dingen zijn vrij groot en zwaar. Een bijkomend voordeel is dat Rob links is. Dat is erg handig als de scharnieren aan de linkerkant zitten. Hier Rob in actie.

Niet alleen de radijzen zijn groot.

Gisteren de stronk van de grootste mispelboom verwijderd en de eerste palm geplaatst. Dat was zweten. Het grootste probleem was de wortel die onder de mispelstronk recht naar beneden groeide, daar kom je niet bij.

Dus Rob moeten inschakelen. De een kon dan met een hefboom de stronk scheef duwen, de ander kon dan met een bijl die ellendeling te lijf. Uiteindelijk is het gelukt.

Het volgende probleem was de palm, de kluit was erg groot en nog zwaarder. Maar uiteindelijk stond de eerste.

Ank was intussen bezig met haar groentetuin en kwam ons vol trots haar geoogste courgette tonen. Dat wordt een lekker soepje!

Tussen de bedrijven door vond ik in de tuin deze vreemde eend in de bijt.

Zeg nooit, nooit.

In het nieuwsblad van het zuiden stond vroeger een strip met Appie Happie. Hij zei altijd:”Zeg nooit, nooit”. Nu ik zeg het bij deze wel! Nooit hoef ik meer rotte mispels op te ruimen en nooit hoef ik meer al die dode mispel bladeren uit de cactustuin op er ruimen. Vandaag heb ik namelijk de twee mispelbomen opgeruimd.

Oude situatie:

En nu:

Nu nog ‘even’ de wortels verwijderen, morgen komen de palmen.

Binnen in de pajero is alles klaar, alleen de ramen en deuren moeten er nog in. De ramen en de voordeur staan klaar om gemonteerd te worden en dan kunnen we de inrichting gaan afmaken. Fernando appte me net en vertelde dat hij waarschijnlijk in het gips moet. Dat betekent dat ik onder zijn bezielende leiding het werk moet gaan doen terwijl hij wijs staat toe te kijken.

Nu:”Geef mij maar een banaantje”. (Voor de niet Tilburgers onder de lezers, ook een quote van Appie Happie.)

Zo rot als een mispel.

Een bekende uitdrukking maar veel Nederlanders weten niet wat mispels zijn. Nu dat zijn klein geel vruchten die zo groot zijn als een kleine pruim en in bosjes van een stuk of 10 bij elkaar aan een ….. mispelboom groeien. Ze zijn erg lekker t’is meer pit dan vruchtvlees maar erg lekker. Als ze uitgegroeid zijn rotten ze aan de boom voor ze er uit vallen. Voor Casa Demetria staan twee mispels en een gekortwiekte mandarijn.

Die gevallen vruchten geven een enorme troep vlekken op het pad voor de het huisje en daar komen weer mieren en vliegen op af. We hebben besloten de mispels (sorry Frans) en de mandarijn weg te halen en er twee palmbomen voor in de plaats te zetten. Die palmen heb ik gisteren gekocht.

Ik heb nog geen werk genoeg maar goed dit kan er ook nog wel bij.

Mees en Isabel waren ook ontzettend blij. Allebei brachten ze gisteravond een kadootje voor ons mee. Ze komen dan met een rotgang door het katten luikje naar binnen, rennen naar de studio en beginnen daar hun wrede spel met die muizen. Dat wordt door ons uiteraard niet zo gewaardeerd. Dus actie nodig. Ik heb ze duidelijk laten weten dat die muizen niet niet worden gewaardeerd.

‘Kadootjes worden niet gewaardeerd’ in het Spaans uiteraard, het zijn immers Spaanse katten.

Stucken is niet mijn ding.

Vandaag de erkers in de badkamer gestuckt. Tsjonge jonge wat een zootje werd dat. Het cement lag nog sneller op op de grond dan dat ik het op de muur kon smeren. Maar dan gaat er een schakelaartje in mij om dat zegt:”Gaat dat cement van jou winnen?” NEE, ik wordt dan nog eigenwijzer dan een blok beton en al zit de cement op het plafond het MOET er op. Het is dan toch eindelijk gelukt. Morgen wat schuren en dan witten.

Verder is alle hout van de kozijnen en ramen is inmiddels geschilderd nu maar weer Fernando achter z’n broek zitten.