Niet alleen ons Zeeuwen bin zunig. 

Toen ik van de week een stukje hout aan het zoeken was voor mijn werk aan de pajero ontdekte ik iets bijzonders. Een van de oude dakspanten (ticeras) die in het dakje van de badkamer had gezeten bestond uit twee aan elkaar gezette stukken. 

Het gebruikte tea moest vroeger uit de bergen komen. Het werd daar uit de kern van de Canarische den gewonnen. De rijkere Palmeros konden zich een ezel veroorloven maar meestal werd dit loodzware hout op de rug naar beneden gesjouwd. Je kan je dus voorstellen dat elk stukje gebruikt werd. Vandaar deze bijzondere creatie. 

Een ander opvallend dingetje hieraan is dat meestal alleen de zichtbare zijde netjes werd afgewerkt. De reden daarvoor is dat men geen machines had om dit staalharde hout te bewerken maar alles werd met de hand gezaagd, gebeiteld en geschuurd. 

Waarom zou je dus de achterkant bewerken?

Je kan dus met recht zeggen dat niet alleen ‘ons Zeeuwen zunig’ zijn. 

Advertenties

Ik ben een goede peon en heb haar op m’n arm. 

Zo ’t muurtje staat. Ik moet zeggen dat de metselaar goed werk heeft geleverd. Vooral zijn voorstel om aan de onderzijde de muur te versterken sprak me erg aan zo ook de manier waarop hij dit deed. 

Hij legde de eerste rij bloks ondersteboven, sloeg de tussenstukken er uit en in het zo ontstane kanaal legde hij een stevige buis en vulde dat kanaal met cement. De muur is verder perfect recht en horizontaal. Ik had alle bloks voorbereid met de noodzakelijke gaten, gelukkig klopte dit allemaal precies. Benjamin de metselaar vond me een goede peon (hulpje). 

En daar staat hij dan, er boven op liggen de electriciteits slangen en de metalen buis die in de bovenbalk komt. 

Morgen wordt het deurkozijn geplaatst en de bovenzijde afgewerkt. 

Vanmiddag zijn we naar de oogarts geweest en zijn Anks ogen gelazerd. Op het lange wachten na is dat allemaal heel vlot verlopen. Kennelijk was het succesvol ook. Ik word continue op de hoogte gehouden van wat ze allemaal beter ziet. Zojuist meldde ze me dat ik haar op m’n arm heb…… 

Vrouwen zien het gewoon niet. 

Het plan:

Het plaatsje voor de pajero met een BBQ. Er moet een muur komen tussen de pajero en de aljibe. Alternatief was de muur ook nog door te trekken tot op de aljibe. Doel een privé plekje uit het zicht en de wind waar je b.v. kan ontbijten of zonnen.

De discussie: Het plan is er al lang maar en had ik al vaak uitgelegd maar daar werd verder niet op gereageerd. Maar nu had ik deze tekening gemaakt en met m’n bezige bijtje en visite ter plekke doorgenomen. Nu, toen had ik het gedaan ……. hoe ik het durfde voor te stellen, het hele uitzicht naar de knoppen. Het alternatief heb ik gelijk maar laten varen maar die muur wilde ik echt wel. Dus aan de gang met blockes en de BBQ die we gisteren gekocht hebben om het voor de dames inzichtelijk te maken. 

Het resultaat:

De reactie: Goh is toch eigenlijk best leuk en ja dat verlies aan uitzicht valt toch ook best mee. Kunnen we die spiegel niet horizontaal ophangen net als in Almere?”  Ja natuurlijk goed idee (was ik al van plan maar ja er zaten nog geen haken in de muur dus had ik hem even rechtop gezet. Zo nu kunnen die zestig blockes van zo’n 15 kg per stuk weer op de pallet ……… zucht, en dan zeggen ze nog dat ik ongeduldig ben.

Voor de broodnodige afwisseling een zonsopgang. Beetje vreemd want hij gaat op aan de andere kant van de berg. 

Let ook op het lege basin. Het water voor bevloeiing in Puntagorda is op, daarover meer in m’n volgende blog.

K’zit moed te verzamelen. 

T’is al 8 dagen dik boven de dertig graden, achtereenvolgens 30,4 – 33,4 – 33,3 – 31,4 – 32,0 – 35,6 – 33,0 en nu om 09:14 uur:

Screenprint van ons weerstation.

Toch heb ik de afgelopen week behoorlijk wat gedaan. De electrische leidingen liggen er zo goed als allemaal en nu moet ik wachten op Mauro om te zien of hij met mijn werk kan leven. 

Speciaal voor Johan die me vanochtend liet weten al die bouwwerkzaamheden toch leuk te vinden 


De keuken. 

De symbolen staan voor een enkele en dubbele wandcontactdoos een een schakelaar die het licht onder het keukenkastjes moet bedienen.

En de meterkast,

De originele vulling van het houten frame van de meterkast zag er het zelfde uit als onderstaande muur. Toen ik dat voorzichtig de vulsteentjes aan het verwijderen was donderde ineens alles er uit. Ik schrok me een rotje.

Tegenover de meterkast komen de schakelaars voor de binnen- en buitenverlichting die ik nog moet plaatsen. 

Zo jullie zijn weer op de hoogte. Als afsluiting nog even een ander cactus die weer in bloei staat. 

Zo het is inmiddels al 35,4°C geweest ik denk dat ik maar een boek ga lezen. 

De drakenboom bloeit. 

En volgens Vicky Palma, onze weervrouw, zeggen de oude mensen op de Canarische eilanden dat dat betekent dat het gaat regenen. Nu en dat is hier goed nieuws, de laatste echte regen is begin mei gevallen en dat is dus drie en een halve maand geleden alles is door en door droog en het brandgevaar is zéér hoog. 


Maar voor het zo ver is zullen we eerst toch nog door de huidige calima heen moeten, gisteren 30° vandaag 33°C en volgens Vicky lopen we de kans dat het begin volgende week 40° wordt en dat heb ik haar nog niet vaak horen zeggen …..pffff.

Dat betekent dus ook dat mijn werkzaamheden op een laag pitje staan. De electriciteitsleidingen voor de slaapkamer liggen er en vandaag heb ik wat materiaal gekocht. En …… de plaats van de keuken op de muur uitgezet. Dat is weer nodig om te bepalen waar de leidingen komen te liggen. Zie je hem al staan?  

Stoffig boeltje. 

Zo twee dagen hard gewerkt maar wel goed opgeschoten. Ik heb, eergisteren samen met Rob, de pleisterlaag van de muren in de toekomstige woonkamer / keuken gehaald..


Het resultaat, je kan de stenen weer zien. 


Volgende  stap de electrische installatie. 

Gisteren, ja op zaterdag, zijn we naar de oogarts in Los Llanos geweest. Ank heeft weer last van staar. Ze is daar in Nederland in 2008 al eens aan geholpen maar zoals voorspeld komt het weer terug. Resultaat linker oog moet gelazerd worden. Maandag even bellen kijken of we weer binnen een week worden geholpen. 

Gelijk maar wat gewinkeld en een lekkere cafe con leche gedronken op de Plaza de España. We hebben het nog nooit zo druk gezien er was geen plaats meer op de terassen maar na even aan de kiosk gestaan te hebben kwam er toch nog een plaatsje vrij. 

Gisteravond zijn we gaan kijken naar de voorlaatste avond van de ‘Fiestas en el honor de San Mauro Abad’ de ‘Gran baile’ en het concert van ‘El morocho y sus Latin brothers’.  Gewoonte getrouw begonnen ze veel te laat maar met bijna een uur vertraging begon het concert tegen elven dan toch. Ze speelden overigens wel erg goed. 

Groetjes. 

In slopen ben ik goed. 

Ondanks de aanhoudende warmte weer best wat gedaan. In de pajero is de temperatuur door die dikke muren bovendien erg aangenaam. De muren van de pajero zijn voorzien van een slechte kalkachtige stucklaag, die moet er vanaf om te worden vernieuwd en bovendien moeten er electriciteitsleidingen in worden aangebracht. Nu  met behulp van een hydraulische boorhamer c.q. beitel gaat dat slopen me goed af. Probleem is alleen dat dat ding niet licht is en kennelijk steeds zwaarder wordt. Nadat de helft van de slaapkamer was gedaan begonnen bovendien m’n handen te tintelen dus maar even gestopt morgen verder. 

In den beginne:

En na zo’n uurtje of drie bikkelen en het afvoeren van vier kruiwagens cement. 

Wat een enorme ruimte hè met zo’n panoramafoto. 

Onder het motto de wonderen zijn de wereld nog niet uit even dit. Gisteren heb ik een foto laten zien van een bloeiende bisschopsmuts (eerst abusievelijk monnikskap genoemd). Die bloem was toen geel. 

Wat zie ik zojuist tot m’n grote verbazing? Die bloem is nu roze!