Een ander zicht op ons plekkie. 

Een tijdje terug was hier iemand met een drone waarmee hij over onze buurt heeft gevlogen. Tijdens dat filmpje heb ik twee schermafdrukken gemaakt hierop kan je goed zien hoe wij hier wonen. 

Onze finca is geel omcirkeld. Linksboven onze finca ligt Puntagorda op de flanken van de vulkaan Caldera de Taburiente (2.426m). Rechtsonder zie je het basin met water voor bevloeing van het land en in de hoek daarvan is de begraafplaats. Linksonder naast het groene grasveld zie je het ca. 350 jaar oude gebouw van de kerk van San Mauro Abdad. 

Iets ingezoomd. 

Advertenties

Johan en Dick, precies gelijk aan vorige week. 

Gebeurt er niets meer tot maart? Geef ik te weinig water? Is dit normaal? Totaal geen verschil met vorige week en toch moeten ze nog drie maanden aan de boom blijven hangen. Er is deze week 11 mm regen gevallen en de grond is nog vochtig. De bomen moeten 7 x 3 mm water per week krijgen ‘maar in de winter minder’. Tja het leven van een avocadoboer is niet makkelijk. 

98 en 116 mm en 189 en 266 gram.


Deze week wel actief geweest. Ik heb een houthok voor het openhaard hout gemaakt. Het dakje heb ik op de zelfde manier als dat van ons huis gemaakt. Een oefening voor het pajero dak. 




K’ben best een beetje trots. Als je de metselaars dit werk ziet doen lijkt het niet moeilijk maar ik kan je wel vertellen makkelijk is anders. 

Hans en Ank op de heuvel. 

Vanmiddag hebben we een eindje gewandeld. We zijn de heuvel tegenover ons terras op gelopen. Hier een ander uitzicht op de plaats waar wij wonen (in de gele cirkel, hoogte t.o.v. zeeniveau 580 m). 

Naar de zee lopen is niet mogelijk. De rand die je links op de foto ziet is ook echt een rand, de kust gaat daar zo’n 100 m recht naar beneden.  

Vrijdag 16 september een drukke dag met een onverwacht einde. 

Tja, een memorabele dag, 65 jaar geleden werd ik geboren op zondag in de (ex)pastorie van een kerk aan het Putseplein in Rotterdam. Ik weet dat de pastoors van veel ongein worden verdacht maar hier was niets raars aan, er was toen een kraamkliniek gevestigd. Vandaag, 65 jaar later dus, ben ik gewoon aan het werk gegaan, ik ben niet zo’n verjaardagvierder we zouden alleen vanavond uit eten gaan.

Allereerst vertrokken vandaag onze bezoekers, geen gasten want ze hadden een eigen huisje gehuurd. Twee ex-collega’ van Ank waar ze nog veel contact mee heeft. Drie apothekersassisten samen dan weet je het wel. De helft van de tijd had ik geen idee waar ze het over hadden.

De drie dames op het uitzichtpunt bij de mercadillio.

Ik heb de zijkant van het terrasdak afgewerkt. De afwerking was niet naar mijn zin veel te gevoelig voor indringend water.

Vóór aanpassing.

Na de aanpassing.

Vlak voor we naar het restaurant zouden vertrekken belde Rob. Hij vond dat ik vooral even naar z’n nieuwe schoorsteenpijp moest komen kijken. Daar aangekomen bleek dat het een smoesje was, Hazel had een lekkere maaltijd voor ons gemaakt met als klap op de vuurpijl:

Foto 4 s’nachts. 

Toen ons huis in aanbouw was maakte ik elke week 4 foto’s. De vierde vanaf de weg aan de overkant van de baranco waar we richting zuiden over uitkijken. Gisteravond zaten we in het donker buiten op ons verlichte terras, Ank vroeg zich af hoe dat er nu uit zag vanaf de overkant. Nu dat probleem kon ik oplossen, foto 4 in het donker. 

Voor de goede orde:

  • Foto 1 is genomen vanaf ons terras.
  • Foto 2 met dezelfde groothoeklens richting ons huis, vanaf de plaats waar de witte auto uit foto 1 rijdt. 
  • Foto 3 als foto 2 maar met 200mm telelens en digitaal ingezoomd.
  • Foto 4 als foto 3 maar bij nacht, dus de vroegere ‘foto 4 ‘ in het donker. 

Foto 1. Uitzicht naar overkant van baranco. Let op de witte auto.

Foto 2 richting ons huis vanaf de plaats van de witte auto uit de vorige foto.

Foto 3. Als foto 3 maar ingezoomd. Genomen 13-12-2105.

Foto 4, foto 3 maar dan bij nacht.

Conclusie: Behalve voor fotografen met een zeer sterke telelens zitten we niet in een etalage!

Ons huis eens anders gezien. 

Ik liep door de boomgaard en zag ons huis ineens van een andere hoek. De glazen terrasafscheiding zie je niet goed inmiddels heb ik er roofvogel silhouetten op geplakt, de hevig verliefde merels die als raketten door de boomgaard vliegen zagen ze n.l. ook niet.  

 
Ook in de tuin doet het voorjaar z’n werk. De onderstaande bolcactussen (diameter ca. 10 cm) staan in bloei. De bloemen zijn echter enorm. Gisteren ook al gemeld maar ze zijn zo mooi maar hier nog een foto.