PS1 en PS2.

Twee dingetjes vergeten. Ik ben begonnen de buizen die het water voor Casa Demetria moeten verwarmen te monteren. Het zijn blauw gecoate glazen buizen met een koperen staaf er in. Er staat een losse buis tegen de watertank.

Roept Ank:”De koffie is klaar”. Toen ik daarvan terug kwam wilde de koperen kop van die staaf in de buis met warmtepasta insmeren, verbrande ik dus mooi m’n vingers aan dat koperen kopje. Tjonge jonge dat systeem werkt wel zeg.

Tweede puntje. Toen we toch in Los Llanos waren zijn we gelijk bij Citroën langs gegaan voor een nieuwe sleutel voor de auto. Mijn bezige bijtje krijgt het voor elkaar om telkens weer die sleutel uit elkaar te laten vallen. Door al dat gedoe zijn we inmiddels ook wat onderdeeltjes kwijt dus het werd wat lastig. WEET JE WAT EEN NIEUWE SLEUTEL KOST? …….. €176. Meer stof tot nadenken. Nu ik ga de deur maar handmatig open en dicht doen, zo’n sleutel kost €27. De deuren zijn trouwens toch nooit op slot.

Advertenties

De eerste.

Vandaag de eerste calima van het jaar. Ook al zou volgens Vicky het shaharastof La Palma niet bereiken gebeurde dat wel. Het werd , 26°, een warme dag. Hier een panoramafoto van dat typische Canarische weer.

Je kan wel zien dat mijn linker buurman de daad bij het woord heeft gevoegd en hard aan de slag is gegaan op zijn land. Bij mij kan je zien dat ik dat hoog nodig ook moet. Het onkruid staat bijna een meter hoog. Goed voor de grond volgens Oswaldo. Zal wel maar het ziet er niet uit.

Vanochtend heb ik drie lekken in het gisteren aangelegde waterbuizen systeem gedicht. Verder bleek dat de mengkraan van de douche geen water doorlaat. Dus vanmiddag voor de broodnodige afwisseling maar weer eens naar Los Llanos gereden om bij de leverancier , BañoBarato, te gaan klagen. Dat leverde weinig op, er komt een monteur kijken of ik alles wel goed heb geïnstalleerd.

Verder moet ik constateren dat we in een vreemde wereld leven, wij vliegen in september via Londen naar Nederland. De ticket naar Londen kost €22 p.p. Londen A’dam kost €35 p.p. en vandaag ontving ik een pakketje uit Nederland wat zo groot was als een pakje boter en de helft daarvan weegt. De verzendkosten daarvan waren €18,50. Stof tot nadenken.

Gisteren hadden we een prachtig ochtendgloren.

Ik lag nog op bed en dacht daar moet ik eigenlijk een foto van maken. Vanochtend kreeg ik echter een herkansing.

Gisteren zakte de maan in de rode band dat was een heel apart gezicht. Vandaag lukte dat niet, de maan werd helemaal wazig omdat de lucht te heiig was. Terwijl ik daar op stond te wachten hoorde ik Isabel naast me mauwen. Toen ik naar haar keek kwam er nog een Isabel aan galopperen. Twee Isabellen! Wat leuk, dat moet haar broer of zus zijn. De echte Isabel vond het helemaal niet leuk en begon hard te brommen en te blazen.

Sorry voor de wazige foto maar ik heb hem snel met mijn telefoon gemaakt en moest nogal ver inzoomen. Vandaar de bewegingsonscherpte.

Tussen Mees en Isabel is het nog altijd moeilijk. Isabel is een echte treiterkop. Het lijkt er echt op dat ze er alles aan doet om Mees te irriteren. En Mees is een enorme wat. Watje kan je niet zeggen want dat is te zacht uitgedrukt. Hij reageert op haar door te blazen grommen en vervolgens weg te lopen. Hij is veel groter en drie maal zo zwaar als die kleine rat, het wordt tijd dat hij eens orde op zaken stelt. Een van die treiter acties is bijvoorbeeld dat Isabel als ze Mees ziet gelijk op zijn plekje op de terrasstoel gaat liggen. Groot was dan ook onze verbazing toen deze week Mees naast haar op ‘zijn’ stoel ging liggen. Het duurde maar even maar toch.

Zie je haar gemene en zijn boze blik?

Weinig te vertellen.

T’is zoals het is. Ik ben bijna klaar met de schoorsteenpijp maar verder gebeurt er aan de pajero niet veel. Vandaag zijn we voor wat boodschappen naar Los Llanos geweest. Je komt dan altijd weer langs het uitzichtpunt ‘Mirador del Time’. Hoe vaak je het ook ziet, ja ik weet dat ik dit vaker zeg, je bent telkens weer onder de indruk.

Links zie je net de grote krater de Caldera de Taburiente met op de voorgrond de uitstroomopening van die vulkaan de ‘Baranco de Angustias’ (dal van de angsten) in het midden zie je ons doel van vandaag Los Llanos. Boven Los Llanos zie je wolken die als overkokende melk van oost naar west over de daar onder liggende bergrug stromen. Dit fenomeen komt maar op een paar plaatsen in de wereld voor.

Wie was er eerst de kip of het ei.

Zijn de eilanden naar de vogel genoemd of is de vogel naar de eilanden genoemd. Geen idee maar dit is de oervader van de kanaries zoals je ze in Nederland tegen komt.

Ze zingen erg mooi en zitten erg graag tussen de struiken da’s namelijk erg veilig want Mees ligt altijd op de loer om te zien of er niet wat te verschalken valt.

Onze herrie bijen, zoals Ank ze noemt hebben daar minder last van. Ze zoemen er luidruchtig op los.

Afgelopen week was het erg rustig weer maar als we onze weervrouw Vicky mogen geloven krijgt m’n regenmeter het druk deze week.

Het is nu wat lichter maar vanochtend zag het er al erg dreigend uit.

Meer dan wat druppels vielen er echter niet uit. Met de watervoorraad gaat het ondanks dat er nog niet enorm veel regen is gevallen goed. Kennelijk werkt het systeem om water te verzamelen redelijk goed.

Ter vergelijking enige weken geleden.

Atlantische Oceaan, alleen water, saai?

We kijken zoals bekend uit over de Atlatische Oceaan. Aan de overkant van deze plas ligt Florida en daartussen alleen water. Zul je zeggen spannend. Nu dat is het zeer zeker. Ik post vaak onze geweldige zonsondergangen. Maar telkens weer wordt je verrast en kijk je weer vol verbazing naar die plas water.  De uitzichten zijn telkens anders en blijven fascinerend! Dit is waar we vanochtend op werden getrakteerd. 

Een korte compilatie. 

Volle maan.


Een mooi voorbeeld is ook de serie die ik heb gemaakt van Cruz de Matos. 



Nog eentje en dan stop ik.