Ja ik weet het. 

Voor diegenen die het gezien hebben:

Je schrijft een blog en als je klaar bent ‘publiceer’ je die. Je krijgt een boodschap de de publicatie mislukt is. Dus dan publiceer je de blog nogmaals.  Wat blijkt dan heb je er twee dezelfde.  Gelukkig kan je een blog verwijderen en wat blijkt daarna …. je hebt drie dezelfde blogs. Dus verwijderen nogmaals proberen en dan heb je er vier……. tablet aan en uit gezet en de eerste drie weer verwijderd en dan blijkt dat ze weg zijn maar ook de blog van gisteren is GVD weg. 

VOOR IEDEREEN DIE EEN BLOG WIL GAAN SCHRIJVEN: PROBEER IETS ANDERS ALS WordPress!

Advertenties

DRAMA

Drama? Ja, de VegaNorte Blanco is op, het wachten is nu op de nieuwe oogst. Hopelijk is’ie net zo lekker als die van 2016. 

Een ander drama is het weer, we hebben weer een calima en Vicky Palma zei zojuist dat regen de komende 14 dagen ook niet verwacht wordt. Dat is weer goed en slecht nieuws. Goed want dan kan ik rustig verder met het dak en slecht want we hebben die regen hard nodig en bovendien schiet het werk ook niet echt op als het zo warm is. Dit was de temperatuur hier om 07:52 uur:

Die 44 dagen sinds de laatste regenval was een miezertje dat 0,25mm regen gaf (net de straat vochtig). De laatste echte regen was eind april. Ik zie trouwens dat ik de datum wel eens goed mag zetten. Waar zo’n blog allemaal niet goed voor is. 

Goed het dak dat vordert langzaam maar zeker de status is nu:

Ik had jullie nog een foto van de oude goot beloofd die vroeger tussen de twee daken lag. 

Juist een uitgehold stuk tea hout en ….. het werkte nog ook. Zeker 50% van het water dat van de twee daken af kwam voerde hij af. De rest liep langs de muur naar beneden en dat klinkt weer erger dan het is want ja, zo vaak regent het nu ook weer niet. Ik heb echter toch wel een andere ontworpen. Gisteren is die goot geleverd. Ik heb hem gelijk maar geplaatst je kan niet weten. Misschien had ik dat beter niet kunnen doen dan was het tenminste gaan regenen. 

Zo nu maar snel aan de slag. Maar zien hoe lang ik het vol houd. 

T’kwam toch nog. 

Gisteravond om vijf uur kreeg ik een telefoontje:”Hans hoeveel tijd heb je nodig?”, “Anderhalf uur.” Goed er komt water bel me als je klaar ben dan kan iemand anders weer beregenen. Zo gezegd zo gedaan. 12.000 liter heb ik kunnen geven. Het totaal is daarmee op ongeveer de helft gekomen van wat ik normaal geef. Nu maar zien wanneer ik weer water krijg. 

Geen water meer. 

Het water is op!!!!! ……….. ????

We hebben in Puntagorda twee bassins (charcos) met water voor bevloeiing. Een boven ons en die waar we op uitkijken, zie foto. Na de winter was het basin wat we zien vol en maart/april was het ineens bijna leeg. Toen ik dat zag zei ik al tegen Ank wat raar er klopt volgens mij iets niet. Deze week kwam de aap uit de mouw. 

Afgelopen zondag was er ineens geen water en maandag weer wel.  Ik had zondag iets gewijzigd in de computer van de beregening en dacht dat ik iets fout had gedaan. Maar dinsdag ineens weer geen water en toen stond het ook in de krant. Zoals jullie weten ben ik nogal een controle freak, ik houd alles nauwgezet bij. Hieronder wat er gebeurd is afgelopen weken. Op de datums die rood zijn gemaakt waren de temperaturen boven de 30°C. 

In de kolommen zie je achtereenvolgens – het weeknummer met de geplande hoeveelheid t.o.v. normaal in procenten – het jaartotaal met het percentage van de hoeveelheid water die ik beschikbaar heb – (in blauw) de weekhoeveelheid, het daggemiddelde en het percentage wat al is gegeven – de hoeveelheid regen die er is gevallen (groen, in mm/m2) en de hoeveelheid water die ik heb gegeven (in Ltr/m2). Deze week dus slechts 32 van de geplande 120%! Die 120% van week 35 wil zeggen dat er 47.000 Ltr water moet worden gegeven in deze week. 

En de oorzaak? De geruchtenmachine draait op volle toeren. Volgens de krant is er gewoon te veel gebruikt, maar volgens de dorpelingen is het water op een duistere manier weggesluisd naar Tijarafe en daar is het weer gestolen en doorgestuurd naar Los Llanos. Onze burgemeester zou er de hand in hebben gehad.  Gezien wat er gebeurd is met het plotselinge zakken van het water in het bassin lijkt het laatste het meest waarschijnlijk. En de gewone boer die afhankelijk is van zijn oogst is het slachtoffer. 

En wij? Wij zijn voor ons inkomen niet afhankelijk van de oogst maar het is wel zonde van de bomen. Dus aan de gang met drinkwater en het beetje water wat er nog in de aljibe (waterput van het oude beregeningssysteem) zit.  

Ank met de tuinslang. 

En ik sjouwen met emmertjes en gieters. 

Op de bodem van de aljibe ligt trouwens het skelet van een kat. 



Alle 20 bomen van terras 3 hebben nu 30 liter water gehad. Normaal zou dat deze week elke dag zo’n 100 liter moeten zijn, maar ja  beter iets dan niets zullen we maar zeggen. 

Una bomba flotante. 

Begin augustus is het schip Cheshire ten zuiden van Cran Canaria in brand gevlogen. 

Probleem hierbij was dat het 40 ton ammonium nitraat aan boord had. Als daarvan de temperatuur te hoog wordt ontstaan er giftige gassen die kunnen ontploffen. Een milieuramp en een enorme explosie dreigde. In de pers werd het dan ook ‘una bomba flotante’ , een drijvende bom, genoemd. Gelukkig is mede dankzij de hulp het Nederlands bedrijf  Resolve Marine het probleem inmiddels opgelost en de brand geblust. T’schip ziet er niet uit overigens. 

Nu zul je zeggen: “wat moet je dan ook met die derrie?” Nu het antwoordt daarop is simpel. Mijn avocado’s groeien er van. 

K’zit moed te verzamelen. 

T’is al 8 dagen dik boven de dertig graden, achtereenvolgens 30,4 – 33,4 – 33,3 – 31,4 – 32,0 – 35,6 – 33,0 en nu om 09:14 uur:

Screenprint van ons weerstation.

Toch heb ik de afgelopen week behoorlijk wat gedaan. De electrische leidingen liggen er zo goed als allemaal en nu moet ik wachten op Mauro om te zien of hij met mijn werk kan leven. 

Speciaal voor Johan die me vanochtend liet weten al die bouwwerkzaamheden toch leuk te vinden 


De keuken. 

De symbolen staan voor een enkele en dubbele wandcontactdoos een een schakelaar die het licht onder het keukenkastjes moet bedienen.

En de meterkast,

De originele vulling van het houten frame van de meterkast zag er het zelfde uit als onderstaande muur. Toen ik dat voorzichtig de vulsteentjes aan het verwijderen was donderde ineens alles er uit. Ik schrok me een rotje.

Tegenover de meterkast komen de schakelaars voor de binnen- en buitenverlichting die ik nog moet plaatsen. 

Zo jullie zijn weer op de hoogte. Als afsluiting nog even een ander cactus die weer in bloei staat. 

Zo het is inmiddels al 35,4°C geweest ik denk dat ik maar een boek ga lezen. 

Ff bijpraten. 

Zo, dank voor alle reacties m.b.t. het kiezen van de dakpannen. Iedereens voorkeur ging uit naar de pannen die ook onze voorkeur hadden, Fosca. Ook heb ik inmiddels, na behoorlijk wat zoek werk “Na 300 m links bleek na 1 km te zijn, een huis gezien met die pannen er op. 

Ook heb ik inmddels alle electriciteitsleidingen op de muur gelegd die daar moeten komen. Nu de laatste hand nog aan de latij boven de deur tussen de slaapkamer en de woonkamer dan kan ik verder met het dak. 

Ergens heeft iemand in het verleden er een vreemde constructie van gemaakt. Zowel de woon- als de slaapkamer hebben elk hun eigen dak met vier schuine zijden. Aan de buitenzijde lijkt het echter maar één dak met vier schuine zijden. Onder het buitendak tussen die twee binnendaken zit dus een enorme loze ruimte. Op die plaats sta ik op onderstaande foto. Je kan ook goed zien dat de ‘slaapkamer’ later in de tijd tegen het hoofdgebouw aan is gebouwd. 

Iets rechts boven de bovenste gele pijl kan je een electriciteitsbuis zien die ik heb geplaatst t.b.v. de buitenverlichting. 

Op onderstaande foto kan je zien hoe de constructie met de pannen gaat worden. 

Mees was van de week boos, even nadat het beregeningssysteem was aangegaan kwam hij luid miauwend en drijfnat naar binnen. Kennelijk had hij onder een boom liggen slapen op het moment dat het systeem begon met water geven of hij was nieuwsgierig naar de sproeikoppen gelopen om te kijken wat het luid sissende geluid was wat uit de sproeikoppen komt (lucht) voor het water er uit komt. In iedergeval was hij behoorlijk verbolgen. 

Sonja, onze oudste dochter is momenteel in Tailand op vakantie. Haar vriend stuurde een foto met een bidsprikhaan op zijn glas, ik loop naar buiten en wat zit er bij ons op tafel. 

Vandaag was in Puntagorda de ‘Romeria’ dat is het feest ter ere van de beschermheilige van het dorp. Men loopt dan achter rijkelijk versierde wagens, met veel muziek, in klederdracht van het stadhuis naar San Mauro. Een afstand van 1.500m waar ongeveer vijf uur over wordt gedaan. Tien meter lopen dan stilstaan, eten, drinken dansen en zingen. Enz. Een vrolijke boel dat kan je je wel voorstellen. 


En nu nog even een zonsondergang omdat ik het niet kan laten.