Zo rot als een mispel.

Een bekende uitdrukking maar veel Nederlanders weten niet wat mispels zijn. Nu dat zijn klein geel vruchten die zo groot zijn als een kleine pruim en in bosjes van een stuk of 10 bij elkaar aan een ….. mispelboom groeien. Ze zijn erg lekker t’is meer pit dan vruchtvlees maar erg lekker. Als ze uitgegroeid zijn rotten ze aan de boom voor ze er uit vallen. Voor Casa Demetria staan twee mispels en een gekortwiekte mandarijn.

Die gevallen vruchten geven een enorme troep vlekken op het pad voor de het huisje en daar komen weer mieren en vliegen op af. We hebben besloten de mispels (sorry Frans) en de mandarijn weg te halen en er twee palmbomen voor in de plaats te zetten. Die palmen heb ik gisteren gekocht.

Ik heb nog geen werk genoeg maar goed dit kan er ook nog wel bij.

Mees en Isabel waren ook ontzettend blij. Allebei brachten ze gisteravond een kadootje voor ons mee. Ze komen dan met een rotgang door het katten luikje naar binnen, rennen naar de studio en beginnen daar hun wrede spel met die muizen. Dat wordt door ons uiteraard niet zo gewaardeerd. Dus actie nodig. Ik heb ze duidelijk laten weten dat die muizen niet niet worden gewaardeerd.

‘Kadootjes worden niet gewaardeerd’ in het Spaans uiteraard, het zijn immers Spaanse katten.

Advertenties

Psychologische oorlogvoering.

Vanochtend zat Isabel ineens hard te grommen voor het (kennelijk vieze) kattenluikje. Haar spiegelbeeld?

Nee, haar zus, nog een Isabel.

Anky vond het prachtig.

Mees kon het echter minder waarderen.

Wat ontaarde in een spelletje. Wie kijkt er het langst lelijk, gromt het gevaarlijkst en wie pakt het eerst z’n biezen.

Anks reactie:”Wat jammer dat het geen heel speciale kat is dan zou ik haar voeren en dan blijft ze vast”.

De mijne:”De echtscheidingsgrens ligt op twee katten maar ik ben blij dat je eindelijk toegeeft dat Isabel gewoon een ordinaire slet is.” Toen vloog er ineens een slof naar me toe, snap je dat nu?

‘T zal toch weer niet zo zijn.

Ik zal er niet te veel woorden aan vuil maken maar:

Het is bijna acht uur maar hij is er nog niet, mañana?

Het was een regenachtige dag zozeer zelfs dat we om 1 uur de kachel al aan hebben gestoken. Vanmiddag knapte het gelukkig wat op. Tijdens een van die perioden ging Ank even de poes van onze buren eten geven en toe kwam ze terug met deze jongen.

Gegoogeld op ‘Foto grote bruine rups’ en dat mag want meneer of mevrouw was zo’n acht cm en we denken dat het de rups is van een Windepijlstaart een nachtvlinder met een spanwijdte tot 12 cm. Met dank aan Wikipedia:

Ik moet zeggen dat ik ze nog niet gezien heb. Als ik s’nachts iets groots zie vliegen zeg ik meestal:”hé een vleermuis”.

Zo shit als het weer was zo mooi de zonsondergang. Dit is mijn foto.

Deze zijn van Marina Werre die net om dat hoekje woont.

Zo begon het.

En zo werd het.

Gisteren hadden we een prachtig ochtendgloren.

Ik lag nog op bed en dacht daar moet ik eigenlijk een foto van maken. Vanochtend kreeg ik echter een herkansing.

Gisteren zakte de maan in de rode band dat was een heel apart gezicht. Vandaag lukte dat niet, de maan werd helemaal wazig omdat de lucht te heiig was. Terwijl ik daar op stond te wachten hoorde ik Isabel naast me mauwen. Toen ik naar haar keek kwam er nog een Isabel aan galopperen. Twee Isabellen! Wat leuk, dat moet haar broer of zus zijn. De echte Isabel vond het helemaal niet leuk en begon hard te brommen en te blazen.

Sorry voor de wazige foto maar ik heb hem snel met mijn telefoon gemaakt en moest nogal ver inzoomen. Vandaar de bewegingsonscherpte.

Tussen Mees en Isabel is het nog altijd moeilijk. Isabel is een echte treiterkop. Het lijkt er echt op dat ze er alles aan doet om Mees te irriteren. En Mees is een enorme wat. Watje kan je niet zeggen want dat is te zacht uitgedrukt. Hij reageert op haar door te blazen grommen en vervolgens weg te lopen. Hij is veel groter en drie maal zo zwaar als die kleine rat, het wordt tijd dat hij eens orde op zaken stelt. Een van die treiter acties is bijvoorbeeld dat Isabel als ze Mees ziet gelijk op zijn plekje op de terrasstoel gaat liggen. Groot was dan ook onze verbazing toen deze week Mees naast haar op ‘zijn’ stoel ging liggen. Het duurde maar even maar toch.

Zie je haar gemene en zijn boze blik?

Kat met een luikje.

Isabel was krols de afgelopen week. Dierenarts gebeld en die zei:”laat ze maar gewoon naar buiten kan ze een paar dagen feest vieren. Als ze niet meer krols is bel maar dan zullen we haar ‘helpen’ “. Zo gezegd zo gedaan en gisteravond kon ik haar brengen.

Bij de dierenarts aangekomen waren er twee Zwitsers met een zieke hond voor me. Ze vroegen me of ik Spaans sprak zodat ik voor hen kon vertalen. Nu dat heb ik geweten. Die Zwitsers hadden een paar ‘probleempjes’. spraken alleen zwitserduits, zeer slecht gewoon Duits, twee woorden Spaans, twee woorden Engels, ze praatten continue door elkaar heen en daarbij luisterden zie niet naar mij of de dierenarts. Eduardo de dierenarts zei steeds: “Ik begrijp er niets van maar ze zijn wel aardig hoor.” en ik maar proberen om m’n lachen in te houden. Met de hond was het minder, na een bloed analyse bleek er van de acht gemeten waarden er maar één in de kolom normaal viel en zeven in de kolom laag waarbij z’n hemoglobine en rode bloedlichaampjes bijna nul waren. Fataal volgens Eduardo. Enfin het koste me een uur maar wel zielig voor die hond.

Met Isabel gaat het goed, ze eet, drinkt en wil al weer naar buiten. Ze moet alleen niet zo aan die hechtingen zitten trekken daar krijg ik kippenvel van.

De schoorsteenpijpdoorvoer zit in de muur van de pajero. Ik heb er een stopcontact en de aansluiting voor de WiFi voor moeten verplaatsen maar het is gelukt.

Nu de buitenzijde nog afwerken. Hoe? Daar moet ik nog even over denken.

Van de week zeiden ze op de TV dat het goed was voor ouderen (wat een shitwoord) om in beweging te blijven en te blijven nadenken over problemen. Nu als dat zo is heb ik nog lang te gaan.

Ff nadenken.

We zijn in Spanje daar is het lekker weer dus zitten we Buiten!

Ja ja, maar ook is het bijna winter, de zon is onder en ook al is het 14°C ’t is wel 10°C kouder dan vanmiddag en dan is het toch koud.

Thuis gekomen heb ik lekker de houtkachel aangestoken. Voor Isabel is dat helemaal nieuw ze vindt het prachtig. Ze heeft de hele avond voor de kachel gelegen.

Cyber Monday.

Vanochtend kwam er een berichtje van Ikea dat het Syber Monday was, op alle aankopen via internet was er alleen vandaag een korting van 20%. Daar zat ik op te wachten. Voor de pajero heb ik een keuken nodig, nu nog niet maar dan slaan we hem wel even op want op de bank brengt je geld heel wat minder op. De hele keuken heb ik al ontworpen, ik weet dus precies wat ik nodig heb.

Dus op m’n inmiddels super snelle Mac naar de Ikea site. Dat liep als een trein maar bij de eindafrekening geen melding van die kortingscheque. Dan word ik argwanend. Het informatienummer gebeld. Een vriendelijke Ikea juffrouw zou me wel helpen maar …. het bedrag was te hoog, m’n maandlimiet bij de Sabadelbank gaf aan dat ik maar €1.000 kon besteden en dat was dus niet voldoende. Dan m’n Nederlandse ING credit card maar …… “Meneer het systeem accepteert deze kaart niet”. Een mogelijke oplossing was een overschrijving naar Ikea. De vriendelijke mevrouw stuurde me een e-mail met de betalingsgegevens. iPad er bij en naar de Sabadel site. Dat ging goed totdat ik de betaling wilde afronden er werd een veiligheidscode gestuurd naar de telefoon die ik tegen m’n oor hielt. Je moet dan naar de Sabadel site waar je die code ergens kunt vinden. Je moet dat ook snel doen want anders wordt je wegens tijdsoverschrijding uit de transfer gegooid en dan kan je weer opnieuw beginnen. Zweet, zucht, steun …dat lukte dus niet. Met de vriendelijk en zééér geduldige Ikea mevrouw afgesproken dat ik op m’n gemak de overschrijving zou doen die ik dan moest laten bevestigen per e-mail. Ze belt me morgen terug om e.e.a. te bevestigen. Die e-mail bevestiging zit, optioneel, aan een overschrijving gekoppeld. Betalingen duren soms te lang en in plaats van dat op te lossen kan je je bank een gedane betaling per e-mail laten bevestigen. Niet mopperen, s’lands wijs s’lands eer.

Syber Monday. Werken op je computer (internet en e-mail) , tablet (bankoverschrijving) en telefoon (telefoneren en berichten) en dat allemaal tegelijkertijd! Er is wel e.e.a. veranderd. Toen ik begon te werken hadden we interne post, handgeschreven rapporten, brieven, een telefoon en een telex. Daar runde het hele bedrijf op. Dat gaf wel aanmerkelijk minder stress als zo’n middagje zoals vandaag.

Nu wat luchtigers. Gisteravond zag ik onze patio zo in de (voorlopig laatste?) regen, toch wel mooi al zeg ik het zelf.

Isabel heeft iets nieuws ze slaapt tegenwoordig onder een kussen op de bank en dan komt ze regelmatig kijken of we er nog zijn. (Het beertje is 14cm groot.)

Vanochtend ben ik de gisteren geplukte citroenen, ca. 160kg van één boom, naar de handel gaan brengen op de terugweg zag ik deze indrukwekkende wolken partij over de rand van de Caldera de Taburiente stromen.

La Palma blijft je imponeren.