De verschrikkelijke ladder. 

Mees krijgt er wat van, al die onverwachte veranderingen. Hij kwam de hoek om kuieren, verstarde en stond voor een paar seconden helemaal verstijfd deze geheel onverwachte situatie in zich op te nemen. Na de horror uien naast de deur en de verschrikkelijke sneeuwman (ik in m’n witte overal) stond er nu ineens een ladder in de kamer, een bedreigende ladder. 

We hebben besloten om een ventilator aan het plafond te hangen. Met die hoge temperaturen van vorige week, tot 40,6°C, en de totale windstilte die daar op een gegeven moment nog bij kwam was het op z’n zachtst gezegd oncomfortabel. En omdat wij niet zo voor airconditioning zijn is de beste oplossing een plafondventilator. Dus sorry voor Mees daar heb ik toch echt een ladder voor nodig.  

Daar hangt hij en Mees weet het nog niet maar de ventilator hangt te hoog dus het buisje waar hij aan hangt moet worden vervangen door een langere ….. moet weer die bedreigende ladder in de kamer. 

Advertenties

Horror uien. 

Wil je je kat laten schrikken? Nu dan heb ik vanochtend de methode gevonden. Ank heeft gisteren een aantal uien geoogst deze lagen te drogen naast de buitendeur. Toen Mees vanochtend na z’n ontbijt naar buiten wilde opende ik de deur, knorrend  liep hij naar buiten en toen ………. zag hij de horror uien. Hij verstijfde volkomen, z’n staart werd net zo dik als de rest van z’n lichaam en alle haren op z’n hele lijf stonden overeind. Wist je dat katten een hanekam op hun rug hebben? Nu ook die verscheen.  Na een zachte doch dringend hollepeut kwam hij weer in beweging en ging verwijtend naast de uien naar mij zitten kijken. 

De horror uien, ze zien er ook angstwekkend uit toch?

Even later ging de telefoon Carmen Coreo: “Hay differente cositas”. Ik naar het postkantoor en wat bleek. M’n boorhamerbeitel was terug. De garantie van Lidl is dus goed. T’heeft wat moeite gekost maar ze hebben m’n verzendkosten (€36) vergoed én me een nieuwe boor gestuurd! Petje af. 

Boot, Mees en de bouw. 

Woon je aan zee denk je zo nu en dan een boot te zien nou niet dus. Soms kan je er wel eens een zien maar dan alleen met een verrekijker. Alleen vanochtend kwam er een langs die ook met het blote oog te zien was. 

Gisteren werd me gevraagd hoe het met Mees is omdat ik er zo weinig over schrijf. Nu goed. Hij had enige tijd geleden plasproblemen maar daar krijgt hij homeopatische druppeltjes voor en die helpen uitstekend. Hij is ons dan ook erg dankbaar, bijna dagelijks laat hij dan ook een lekker hapje voor ons achter. 

Vandaag gewerkt aan de steunen voor de reparatie van de muur voor doorgang tussen de bad- en huiskamer. Dat had nog behoorlijk wat voeten in de aarde om dat goed uitgelijnd te krijgen maar het is uiteindelijk gelukt. Je kijkt hier tegen het plafond van de doorgang aan gemaakt van hergebruikte ca. 150 jaar oude tea. 

En hij staat met z’n voetjes in het cement. 

S’avonds grote jongen s’morgens grote jongen. 

Mees heeft een nieuwe gewoonte. Hij komt s’avonds niet thuis en dan komt hij s’nachts zo rond 2 uur aan het slaapkamerraam staan te mauwen dat hij er in wil. Vannacht maakte hij het helemaal bont om 03:30 uur stond hij aan het raam te mauwen. Toen wij opstonden nestelde hij zich op het voeteneinde aan Ank haar kant op ons bed en ging slapen. Hij blijft daar dan normaal gesproken zowat de hele dag liggen. Maar vanochtend dacht ik krijg de hik, mij om half vier er uit blèren en nu gaan slapen om vannacht er weer tegen aan te kunnen zeker.  Ik heb hem toen met de bovenstaande gevleugelde woorden van m’n moeder van het bed gebonjourd. Verontwaardig kijkend is meneer opgestapt en we hebben hem de hele dag niet meer gezien. Ik ben benieuwd. 

En bovenstaande is nog niet alles want de muur onder het slaapkamerraam ziet er ook niet uit. 

De cactussen van woensdag staan overigens nu allemaal in bloei. 

Onze kat is niet goed wijs. 

Mees heeft een ritueel wat hij bijna elke avond doet, wie kan verklaren waarom hij dit doet? 

Eerst staat hij naast Ank wel 10 tot 15 minuten te ‘stampen’ waarbij hij met z’n achterpoten op Anks benen staat. Ze krijgt er het heen en weer van. 

Vervolgens komt hij dan naast mij op de bank zich wassen waarna hij gaat slapen. 

Volgens mij is hij gewoon gek. 

Hebbes. 

Mees en z’n vriendje. Eindelijk heb ik ze op de foto. Dat cipersche katje is zo schuw als ik weet niet wat maar door de warmte, de derde opeenvolgende dag van 30°, is hij kennelijk toch wat loom.  

Het is grappig om te zien hoe die twee met elkaar communiceren. Het klinkt misschien gek maar het is echt zo. Als hij Mees komt ophalen hoor je buiten een harde mauw en dan vliegt Mees naar buiten. Dan is het kopjes geven en prrrauw, prrrauw, prrrauw naar elkaar. Het zijn echt twee vriendjes.